Zapalenie miazgi zęba

Jeżeli proces próchnicowy postępuje, zostaje zaatakowana warstwa leżąca poniżej czyli zębina. Pod wpływem dalej toczącego się procesu, zębina ulega zmiękczeniu, ubytek staje się coraz większy, ząb zaczyna reagować na bodźce np. zimne powietrze, słodkie pokarmy. Dochodzi do zapalenia miazgi, które na tym etapie można jeszcze odwrócić.

Dalszy nieleczony postęp choroby prowadzi do zapalenia nieodwracalnego miazgi, która obumiera, a toksyny bakteryjne przechodzą przez wierzchołek zęba i atakują kość otaczającą korzeń. Dochodzi do zapalenia tkanek okołowierzchołkowych. Czasem jednak procesy chorobowe w miazdze i ozębnej przebiegają bezobjawowo i mogą być wykryte wyłącznie podczas badania stomatologicznego i potwierdzone badaniem Rtg.

Przyczyny zapaleń miazgi to najczęściej:

• głębokie, nieleczone ubytki próchnicowe,
• nieszczelne wypełnienia lub wielokrotne zabiegi przeprowadzane na tym samym zębie,
• uraz, złamanie, pęknięcie lub przeciążenie zęba,
• powikłanie podczas leczenia zachowawczego lub protetycznego (szlifowanie zęba).

Zaniechanie leczenia prowadzi do silnych objawów bólowych oraz tworzenia sie zmian zapalnych w tkankach otaczających ząb: ozębnej oraz kości wyrostka zębodołowego. W przypadku nieodwracalnego zapalenia miazgi zęba konieczne jest leczenie kanałowe (endodontyczne). Polega ono na dokładnym usunięciu zainfekowanej lub nieodwracalnie zmienionej zapalenie miazgi, a następnie szczelnym wypełnieniu oczyszczonych kanałów odpowiednim materiałem.

Leczenie przeprowadzane jest w kilku etapach:

• usunięcie miazgi z komory zęba i kanałów korzeniowych,
• pomiar długości kanałów,
• chemiczno-mechaniczne opracowanie kanałów, za pomocą odpowiednich płynów oraz narzędzi ręcznych i maszynowych,
• szczelne wypełnienie oczyszczonych kanałów.